Odczyn środowiska wodnego

„Odczyn środowiska wodnego (pH). Poza chlorkiem sodowym woda morska zawiera dużo jonów wapniowych, magnezowych i potasowych w postaci siarczanów, węglanów i wodorowęglanów. Węglany i wodorowęglany są solami hydrolitycznie zasadowymi i nadają wodzie morskiej odczyn zasadowy; jej pH przekracza zwykle 8 i zależy od stopnia zasolenia im większa jest zawartość soli w wodzie, tym wyższe pH.
Zawartość dwutlenku węgla. Zasadowy odczyn wody morskiej powoduje, że wszelkie osady utworzone z wapiennych okryw obumarłych zwierząt morskich nie ulegają rozkładowi na dwutlenek węgla i wapń, lecz tworzą pokłady skał wapiennych na dnie zbiorników morskich. Powoduje to stopniowe wyłączanie dwutlenku węgla z obiegu biologicznego. Należy jednak zaznaczyć, że zawartość dwutlenku węgla w wodzie morskiej jest bardzo duża. W jednym litrze wody morskiej znajduje się do 50 mililitrów C02 w postaci węglanów i wodorowęglanów. Gdy weźmiemy pod uwagę objętość wód oceanicznych sięgającą 1,37 109 km3, czyli 1,37 1021 litrów, to znajdziemy, że zapasy dwutlenku węgla w oceanach wynoszą ponad 1011 ton i 50krotnie przekraczają zapasy tego gazu w atmosferze.
Przemiana wodorowęglanów w węglany wyzwala dwutlenek węgla, na przykład 2NaHC03 = Na,C03+H20tC02 i odwrotnie — dwutlenek węgla jest przez węglany pochłaniany, dając wodorowęglany. Morza i oceany regulują i utrzymują na stałym poziomie stężenie dwutlenku węgla w atmosferze. Należy podkreślić, że dwutlenek węgla w środowisku morskim nie jest czynnikiem ograniczającym fotosyntezę.“(10)